Program
Tune in Screening: Psychedelic Moving Images from Socialist Yugoslavia 1966-1976
Pioneering Values Curator Shows: Wulf Herzogenrath, Branko Franceschi, Martina Vovk   
Program

Branko Franceschi (HR)
  prev     next  
  Lista prac 
19th Nervous Breakdown (featuring Marko + Marika Pogačnik)

Naško Križnar - OHO Group (SI)
Aquarelle

Vladimir Petek (HR)
Fluorescences

Ante Verzotti (HR)
Focus

Ivan Martinac (HR)
Fullya Qwanso

Marjan Ciglič OHO (SI)
Gerdy, The Wicked Witch

Ljubomir Šimunić (RS)
Kosta Bunuševac in a Film About Himself

Slobodan Šijan (RS)
Oh Fish, My Little Fish

Petar Trinajstić (CR)
OU

Marjan Ciglič - OHO Group (SI)
Seisana

Miroslav Mikuljan (HR)

Branko Franceschi, historyk sztuki, przez ponad 20 lat był inicjatorem i kuratorem wystaw sztuki współczesnej w Chorwacji i poza nią. W tym roku ponownie kurator chorwackiego pawilonu na Biennale w Wenecji.

Program prezentuje prace powstałe w Jugosławii od połowy lat 60. do połowy lat 70. Ukazuje, jak głęboki wpływ miały elementy importowane z Zachodu na lokalne społeczeństwo, na sztukę, oraz przedstawia obraz psychodelicznego stylu życia i kultury popularnej.

Tune in Screening: Psychedelic Moving Images from Socialist Yugoslavia 1966—1976

Kurator: Branko Franceschi

Program Tune in Screening koncentruje się na produkcjach filmowych, które powstawały w Jugosławii od połowy lat 60. do połowy lat 70. Prezentuje on różnorodne materiały, z 75—minutową pętlą filmu eksperymentalnego na czele, ilustrujące otwartość i permisywność jugosłowiańskiej odmiany socjalizmu, który przyswajał sobie kulturę kapitalistycznego Zachodu. Program Tune in Screening unaocznia, jak głęboki wpływ miały elementy importowane z Zachodu na lokalne społeczeństwo, na sztukę, a zwłaszcza na społeczną widoczność tego psychodelicznego stylu życia i kultury popularnej.

Pierwsza połowa tego dziesięcioletniego okresu to okres najwyższego PKB w historii Jugosławii oraz otwarcia granic kraju, które umożliwiło wszystkim obywatelom swobodę podróżowania i podejmowanie pracy za granicą. Jednak pod koniec dekady nastąpiło spowolnienie gospodarcze, a na monolicie państwa zaczęły pojawiać się pęknięcia, które pogłębiały się przez całe lata 70. Podczas gdy z jednej strony aparat państwowy udzielał swego wsparcia niektórym najbardziej radykalnym i uznawanym na świecie przejawom działalności artystycznej tego okresu, takim jak Ruch Nowych Tendencji (1961—73), GEFF — Festiwal Filmu Eksperymentalnego (1963—70), i Biennale Muzyczne (od 1961 do dziś) w Zagrzebiu (obecnie Chorwacja), czy też BITEF, Międzynarodowy Festiwal Teatralny (od 1967 do dziś) w Belgradzie (obecnie Serbia), to z drugiej działał w sposób niezwykle opresyjny, prześladując demonstrantów, więżąc przeciwników politycznych i pracowników kultury, zakazując filmów i periodyków promujących idee kulturowe i polityczne, oraz tłumiąc próby wprowadzenia w kraju demokracji w stylu zachodnim. Niemniej jednak, połączenie tych przeciwstawnych polityk przysłużyło się powstaniu jednego z najbardziej dynamicznych i kulturalnie ekscytujących społeczeństw tamtych czasów, dla których charakterystyczne były takie wynalazki, jak socjalizm samorządowy i Ruch Państw Niezaangażowanych. Wszystko to razem zapewniło Jugosławii pozycję czegoś na kształt globalnego lidera i fenomenu.

Zmiany w socjalistycznym społeczeństwie Jugosławii w latach 1966—1976 zbiegły się  ze złożonymi zmianami politycznymi i społecznymi zachodzącymi na arenie ogólnoświatowej i były z nimi ściśle powiązane. Socjalizm jugosłowiański pozostawał pod olbrzymim wpływem ruchów transformatywnych z całego świata. Pojęcia kontrkultury i (r)ewolucji społecznej wprowadzono w lokalny kontekst i wykorzystywano do promowania jego konkretnych zamierzeń, mających na celu „zmiękczenie” socjalistycznej władzy, uzyskanie większego zakresu swobód obywatelskich, wprowadzenie wyższych standardów życia i większego kolorytu w życie codzienne oraz towarzyszącą mu kulturę popularną.

W tym procesie powstała wspaniała sztuka. Te dzieła sztuki, w przeciwieństwie do usankcjonowanego przez państwo modernizmu znajdującego się po jednej stronie estetycznego podziału tego okresu, czy jego undergroundowym konceptualnym i neo-awangardowym odpowiednikiem, były wyraźnie obecne w życiu codziennym wszystkich obywateli.

Filmy:

1. Vladimir Petek, Aquarelle, 8 mm, film czarno—biały, ręcznie kolorowany, 4’25”, 1966.

2. Naško Križnar (OHO), 19th Nervous Breakdown, 8 mm, film czarno—biały, 4’03”, 1966 (występują Marko i Marika Pogačnik).

3. Ante Verzotti, Fluorescences, super 8, 4’2”, 1967.

4. Ivan Martinac, Focus, 35 mm, czarno-biały, 7’12”, 1967.

5. Marjan Ciglič (OHO), Fullya Qwanso, 8 mm, kolor, 5’39”, 1967.

6. Marjan Ciglič (OHO), OU, 8 mm, kolor, 3’25”, 1969/70.

7. Miroslav Mikuljan, Seisana, 8 mm, 16 mm, czarno-biały, 4’53”, 1970.

8. Slobodan Šijan,  Kosta Bunuševac in a Film About Himself, 8 mm, kolor, 15’, 1970.

9. Petar Trinajstić, Oh Fish, My Little Fish, 8 mm, kolor, 3’33”, 1973.

10. Ljubomir Šimunić, Gerdy, The Wicked Witch, 8 mm, kolor, 14’, 1973—1976.

Branko Franceschi (ur. 1959 w Zadarze) jest dyrektorem Wirtualnego Muzeum Sztuki Awangradowej (www.avantgarde-museum.com) z siedzibą w Varaždin (Chorwacja).

Z wykształcenia historyk sztuki na Uniwersytecie w Zagrzebiu, przez ponad 20 lat Franceschi był inicjatorem i kuratorem wystaw sztuki współczesnej w przestrzeniach wystawienniczych w Chorwacji i poza nią. Był kuratorem chorwackiego pawilonu podczas 16. Biennale w Sao Paulo (2004), 2. Międzynarodowego Biennale w Pradze (2005), 52. Biennale w Wenecji (2007), podczas 11. Międzynarodowej Wystawy Architektonicznej na Biennale w Wenecji (2008), był też członkiem zespołu kuratorów 2. Biennale Młodych Artystów, Bukareszt (2006). W 2005 roku zainicjował Biennale Quadrilateral w Rijece w Chorwacji. Jego zróżnicowane doświadczenia obejmują realizację prac internetowych, artykułów do prasy codziennej, przeglądów artystycznych i czasopism kulturalnych, audycji telewizyjnych i radiowych. Zainicjował, zarządzał i koordynował rezydenturę dla chorwackich artystów na PS1 w Nowym Jorku z latach 2001—2007, udział Chorwacji w działaniach artystycznych w ramach programu rezydencji Art in General od 2004 r., i inne wymiany kulturalne pomiędzy Chorwacją, USA i UE. Członek: AICA (prezes AICA Chorwacji), ICOM, CIMAM, DPUH, Komitet Doradczy ArtsLink w NY, Art in General, Komisja ds. Nowych Mediów chorwackiego Ministerstwa Kultury (Prezes), Komisja ds. Programów dla Galerii i Muzeów dla Urzędu Miasta Rjeka (Prezes).

WRO Art Center MKiDN Wrocław  
Na niniejszej stronie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, prosimy o zmianę ustawień przeglądarki internetowej.